• ΡΟΗ

    7 Ιουλ 2018
    - Δημοσιεύτηκε - 7 Ιουλ 2018 - 4:40 μ.μ.

    «Θα Κάνω Ό,τι Θες Για Να Με Αγαπάς». Η Παγίδα Της Υποταγής

    Όταν μας επηρεάζει η παγίδα της υποταγής, αφήνουμε τον σύντροφό μας να μας ελέγχει, δίνουμε προτεραιότητα στις ανάγκες του και όχι στις δικές μας, δυσκολευόμαστε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας και αισθανόμαστε ενοχές όταν παρέχουμε κάτι στον εαυτό μας.
    Επιδιώκουμε με υπερβολικό άγχος να ευχαριστήσουμε τους άλλους, να κερδίσουμε την επιδοκιμασία τους και να αποφύγουμε τις συγκρούσεις. Αν δεν ενδώσουμε στις επιθυμίες των άλλων, φοβόμαστε ότι θα θυμώσουν ή θα μας απορρίψουν.
    Αφιερώνουμε πολλή ενέργεια για να ικανοποιήσουμε τους άλλους, οπότε συχνά χάνουμε την επαφή με τον εαυτό μας και καταπνίγουμε τις επιθυμίες μας. Μπορεί να θεωρούμε τις επιθυμίες μας εντελώς ασήμαντες και αμελητέες, ιδιαίτερα αν συγκρούονται με τις επιθυμίες του συντρόφου μας.
    Η παγίδα αυτή μας οδηγεί συχνά στην παθητικότητα και μας κάνει έρμαια στις πραγματικές ή υποτιθέμενες απαιτήσεις των άλλων.
    Θα μπορούσαμε ωστόσο να διακρίνουμε και ορισμένα πλεονεκτήματα σε αυτήν τη συμπεριφορά. Διευκολύνει τη διατήρηση καλών σχέσεων με τους άλλους, αποτρέπει τις συγκρούσεις και μας βοηθά να σχηματίσουμε καλή εικόνα για τον εαυτό μας, π.χ., την εικόνα «του καλού παιδιού». Γιατί τότε είναι παγίδα;

    Αν και υπάρχουν πράγματι ορισμένα πλεονεκτήματα, η συγκεκριμένη συμπεριφορά μπορεί να μας προκαλέσει πολλά προβλήματα:
    • Συμπεριφερόμαστε σαν να μην έχουμε τα ίδια δικαιώματα με τους άλλους, με αποτέλεσμα να χάνουμε αργά και σταδιακά την ταυτότητα και την ατομικότητά μας.
    • Αισθανόμαστε σε μεγάλο βαθμό περιορισμένοι και καταπιεσμένοι.
    • Θεωρούμε ωστόσο εγωιστικό να διαμαρτυρηθούμε για την καταπίεση, γιατί την αισθανόμαστε καθώς υπηρετούμε έναν «καλό σκοπό», την ικανοποίηση του άλλου.
    Η συμπεριφορά υποταγής συνδέεται με το συναίσθημα της ενοχής, της ευθύνης για τα συναισθήματα του άλλου («το κάνω για να μην τον στενοχωρήσω») και του φόβου («αν δεν το κάνω, θα θυμώσει και θα με τιμωρήσει»).
    Και στις δύο περιπτώσεις, η ορμή μας να εξυπηρετήσουμε και να υποχωρήσουμε στη βούληση και την επιθυμία του άλλου μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη πίεση και θυμό.
    • Η ανάγκη που αισθανόμαστε εμείς οι ίδιοι να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες των άλλων, αλλά η απροθυμία των άλλων να προστατεύσουν τα δικαιώματά μας, μας προκαλούν έντονα συναισθήματα θυμού.
    • Μπορεί να περιμένουμε αναγνώριση και ανταπόδοση των υποχωρήσεών μας από τους άλλους. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, τους κατηγορούμε για αχαριστία και αδιαφορία.
    • Το χαρακτηριστικό όμως της παγίδας είναι ότι δεν μας επιτρέπει να εκδηλώσουμε τον θυμό μας. Συνήθως τον καταπνίγουμε και δεν επιτρέπουμε ούτε στον ίδιο μας τον εαυτό να παραδεχθεί την ύπαρξη αυτού του συναισθήματος.
    • Ο θυμός αυτός ωστόσο υπάρχει και μπορεί να εκδηλωθεί με έμμεσο, συγκαλυμμένο τρόπο (να εκφράζουμε δηλαδή με παθητικό τρόπο την επιθετικότητά μας, π.χ., αναβάλλοντας τις υποχρεώσεις μας, αργοπορώντας στα ραντεβού, κατηγορώντας τον σύντροφό μας πίσω από την πλάτη του, κρατώντας «μούτρα» για άλλη αιτία από αυτήν που μας ενόχλησε, διακόπτοντας μία δραστηριότητα κ.λπ.).
    Μερικές φορές η παγίδα της υποταγής εκδηλώνεται αντίστροφα, ως έντονη επαναστατικότητα και αντιδραστικότητα. Μας τρομοκρατεί η ιδέα ότι οι άλλοι μάς κάνουν ό,τι θέλουν και εμείς το επιτρέπουμε.
    Για να το αντιμετωπίσουμε όμως, συμπεριφερόμαστε σπασμωδικά και επιθετικά. Δεν μας τρομοκρατούν οι απαιτήσεις των άλλων, αλλά η δική μας τάση να τις ικανοποιούμε.
    ΓΕΓΟΝΟΣ – ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ:
    Η ΜΑΡΙΑ ΜΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
    ΠΩΣ ΕΝΙΩΣΑ: Άγχος
    ΤΙ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ: Τότε έχω μία σημαντική συνάντηση στη δουλειά. Αν όμως της το πω, θα σκεφτεί ότι δεν είμαι καλός σύζυγος, ότι δεν τη βοηθάω και θα θυμώσει.
    ΤΙ ΕΚΑΝΑ: Είπα «εντάξει» και ακύρωσα τη συνάντηση. Ο προϊστάμενός μου με επέπληξε. Όταν γύρισα με τα παιδιά σπίτι, είδα ότι η Μαρία ήταν εκεί με την αδερφή της. Θύμωσα. Με έβαλε να ακυρώσω τη συνάντηση για να πιει καφέ.
    Στο παράδειγμα η Μαρία δεν γνώριζε ότι ο σύζυγός της ακύρωσε μία επαγγελματική συνάντηση για να πάρει τα παιδιά από το σχολείο. Του ζήτησε τη χάρη – διεκδικώντας το δικαίωμά της να πιει καφέ με την αδερφή της – και αυτός δέχτηκε χωρίς να πει τίποτα – μη διεκδικώντας το δικαίωμά του να πάει στη συνάντηση.
    Η Μαρία όμως δεν μπορούσε να γνωρίζει ότι ο σύζυγός της έκανε υποχώρηση. Μερικές φορές μπορεί να υποχωρούμε με τόσο αυτονόητο και άμεσο τρόπο, ώστε να μεταδίδουμε στους άλλους το μήνυμα ότι οι επιθυμίες τους δεν αντικρούουν τις δικές μας.
    Όσοι πέφτουν στην παγίδα της υποταγής έχουν συνήθως μεγαλώσει με γονείς που επεδίωκαν να ελέγχουν ή να κατευθύνουν σχεδόν κάθε δραστηριότητα και συμπεριφορά του παιδιού τους και χρησιμοποιούσαν ως μέσο πειθαρχίας τον συναισθηματικό εκβιασμό ή επέβαλλαν αυστηρούς περιορισμούς. Είναι επίσης πιθανόν ο ένας γονέας να εκδήλωνε παρόμοιες συμπεριφορές ανιδιοτέλειας και υποταγής.
    Από τους ΑΝΝΑ ΔΑΛΛΑ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΓΕΛΗ (κλινική ψυχολόγο-ψυχοθεραπεύτρια), και ΝΙΚΟ ΒΟΥΛΑΛΑ (ψυχολόγο)
    Επιμέλεια Κειμένου: Marva @Truelife.gr

  • Κάντε like στον istioforo news εδώ

    • Blogger Comments
    • Facebook Comments

    0 σχόλια:

    Δημοσίευση σχολίου

    Item Reviewed: «Θα Κάνω Ό,τι Θες Για Να Με Αγαπάς». Η Παγίδα Της Υποταγής Rating: 5 Reviewed By: istioforos news

    Scroll to Top