• ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

    30 Νοεμβρίου 2017
    - Δημοσιεύτηκε, 30 Νοεμβρίου 2017 - 5:07 μ.μ.

    Ένα «διαμάντι» γυρίζει... σπίτι!

    Με το χέρι στην καρδιά αλλιώς περιμέναμε να γραφτεί ο επίλογος της σχέσης του Λευτέρη Μποχωρίδη με τον Παναθηναϊκό, ωστόσο, καμιά φορά τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα σκέφτεσαι, τα σχεδιάζεις και τα φαντάζεσαι. Σε κάθε περίπτωση η ευχή όλων είναι κάποια στιγμή στο μέλλον να ξανασμίξουν οι δρόμοι του 23χρονου γκαρντ και του «τριφυλλιού». Για την ώρα, όμως, δεν υπήρχε καλύτερη επιλογή από το να πάει κάπου ο «Μπόχω» που θα παίξει και θα ξαναζεσταθεί.
    Ο καιρός περνούσε και η …κούραση άρχισε να κάνει φυσιολογικά την εμφάνιση της. Κούραση όχι από τους αγώνες αλλά από το σφίξιμο στο στομάχι ενός παιδιού που ήθελε να παίζει αλλά δεν έβρισκε τον χώρο και τον χρόνο του. Πλέον, η πόρτα ανοίγει και τα φτερά επίσης για να ξεκινήσει ο Λευτέρης να γράφει ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα του. Η επιστροφή στο «σπίτι»  μοιάζει με τη μοναδική διέξοδο της …επανένταξης στα  μπασκετικά δρώμενα.

    Τώρα για το αν είναι κρίμα ή όχι (το γεγονός πως δεν έπιασε στον Παναθηναϊκό) δεν θα το μάθουμε ποτέ. Εξάλλου, πάντα μια τέτοια κρίση είναι υποκειμενική ίσως και υποθετική. Αυτό που δεν είναι διαπραγματεύσιμο είναι πως ο Λευτέρης Μποχωρίδης είναι ένα από τα καλύτερα παιδιά που έπαιξαν στο «τριφύλλι» και ένα εκπληκτικό στοιχείο στ’ αποδυτήρια. Θα λείψει, να είστε σίγουροι.
    Δυστυχώς δεν αρκεί αυτό όμως για να συμπληρωθεί το παζλ καθώς χρειάζεται και κάτι ακόμη. Χρόνος και χώρος για ν’ αποδείξει ένας αθλητής που μπορεί να φτάσει. Στον Παναθηναϊκό δεν πήγαν τα πράγματα όπως τα φανταζόταν τόσο ο ίδιος όσο και η ομάδα.
    Αρκετή συζήτηση για τη θέση του με τους προπονητές να σκέφτονται αν είναι «άσος» ή αν πρέπει να τον οδηγήσουν προς το «3» και ένας σοβαρός τραυματισμός τον Σεπτέμβρη του 2015 τον άφησαν εκτός ροτέισον και δεν τους επέτρεψαν να κάνει αυτό το κλικ. Προσωπικά, θεωρώ πως αν δεν είχε προκύψει εκείνο το κάταγμα στο πόδι η ιστορία θα είχε γραφτεί διαφορετικά.
    Πολλές φορές, ωστόσο, χρειάζεσαι τύχη και τάιμινγκ κάτι που ο Λευτέρης δεν είχε. Τα συναισθήματα πλέον είναι ανάμεικτα. Μια μελαγχολία για το κεφάλαιο και τη ζωή που αφήνει πίσω αλλά και ένα χαμόγελο για την επιστροφή στο σπίτι. Ευχή όλων είναι να βρει ξανά την Ιθάκη του στον Άρη γιατί το ελληνικό μπάσκετ χρειάζεται ΑΘΛΗΤΕΣ σαν τον Λευτέρη.
    ΥΓ: Ένα παιδί – κόσμημα για τα αποδυτήρια των ομάδων που ίσως κάποιες φορές παραείναι καλό για την κοινωνία του αθλητισμού.
    ΥΓ2: Ο «Μπόχω» θα παίξει και αυτό είναι σίγουρο. Το που  μπορεί να φτάσει είναι το ερώτημα, πάντως έχει μπροστά του μια ντουζίνα χρόνια.
    Πηγή

    ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

  • Κάντε like στον istioforo news

  • Scroll to Top